Sanseverianen,
Op den avond van zaterdag 28 maart jongstleden begaf ons illuster doch immer groeiend gezelschap, luisterend naar de naam Sociëteit Sanseveria, zich wederom op expeditie. Ditmaal voerde het pad ons zuidwaarts, naar het Limburgse land, alwaar wij neerstreken in het eerbiedwaardige Café Biljart Kleuskens,
gelegen in het gemoedelijke dorpje Meterik onder het wakend oog van kasteleinsduo Ger en Irene.
Een etablissement met wortels die reiken tot het jaar 1931, toen het levenslicht werd ontstoken door Thei Driessen en Nel Keijsers, en sinds 1986 met vaste hand wordt gedragen door voornoemd tweetal. Dat wij ons bezoek brachten op een kantelpunt in de geschiedenis van deze dorpspijler,met een naderende overdracht aan een nieuwe, jonge garde gaf het geheel een zweem van vergankelijkheid, doch ook hoop. Want zo werd ons verzekerd: het dorpscafé zal blijven wat het is, mits de juiste handen het blijven koesteren.
Met vijftien zielen sterk betraden wij het heiligdom, alwaar wij met brede glimlach en warme Limburgse gastvrijheid werden ontvangen. De glazen werden gevuld, de nootjes verschenen als vanzelf op tafel, en het duurde niet lang alvorens het café zich vulde met een levendige mengelmoes van stamgasten en nieuwsgierige blikken. De glimlach van Ger groeide navenant.
Toen het officiële moment zich aandiende en wij ons doel kenbaar maakten, werd aanvankelijke verwondering onder het volk spoedig ingeruild voor kameraadschap. Brabanders en Limburgers vonden elkaar in het gesproken woord ,of dat nu als ‘kallen’ dan wel ‘ouwehoeren’ dient te worden betiteld laten wij in het midden.
De overhandiging van de Sanseveria en het bijbehorende certificaat geschiedde met gepaste eerbied en werd door Ger en Irene met open armen ontvangen. Een mooie plaats in de dorpskroeg wacht dit symbool van erkenning, als stille getuige van een avond die zich moeiteloos liet voegen in de rijke geschiedenis van het café.
Onder het genot van menig glas Heineken, een vleugje Rowwen Hèze in de lucht en gesprekken die de grenzen van provincie en waarschijnlijkheid overstegen, voltrok de avond zich zoals zij dat behoort te doen. En zo keerden wij, zonder dorst doch rijker in ervaring, weder naar het Brabantse land.
Ger en Irene, wij danken u. Voor de warmte, de verhalen en het openstellen van uw deur op een moment dat het verleden en de toekomst elkaar de hand reiken.
Aldus Sociëteit Sanseveria
Reactie plaatsen
Reacties
Geweldig gedaan heren! Jullie hadden die dag niet op een betere plek kunnen zijn!