De Sanseveria special: Breda!! Het was een warm welkom van leden bij de start van onze dagtour. Met een blikske BVO in de hand en de taxi op de juiste koers, werd er vertrokken naar Breda. Een ander gedeelte van de groep kwam per trein, heerlijk zoals er door heel Brabant gereisd werd voor deze eerste “special”.
Aangekomen bij de eerste halte der levergezaligheid genaamd “café de Pint”, bleken we als een mot in de trouwjurk van Oma. We mêleerden ongezien tussen de zwarte markt van invalideparkeerkaarten, wereldverbeteraars en het toneelspel van het gewone werkvolk. Peter trok aan de hendel, gelukzaligheid vloeide en de wereldproblematiek werd naar de riolen van het ongeluk geschoven. Gezelligheid pur sang.
Peter en Mia bleken inmiddels al 45 jaar de vertrouwde gezichten achter de spreekbok. De warmte van het café hing als een wollen deken over het gezelschap terwijl de vaste gasten hun verhalen door de ruimte slingerden. Kat Nelis bleek inmiddels vertrokken uit het caféleven en had plaatsgemaakt voor Noa, al verbleef deze vaker bij het lesbische stel op de hoek dan binnen de muren van de Pint zelf.
Zoals het hoort binnen een bruine kroeg werden grote en kleine levenszaken moeiteloos afgewisseld. Een goed gebit werd omschreven als een luxeproduct en voordat de lokale barhanger bij iedere tien euro op en neer liep naar de pinautomaat creëerde hij een soort bezinningsmoment waarbij hij zichzelf de vraag moest stellen of hij terug naar huis moest of toch nog een ronde verder zou trekken aan de toog.
Het pilsje (fluitje) van €3,50 smaakte naar meer en precies daarom werd voetgezet richting de volgende halte van deze dagtour.
Zoals je op je hoogtepunt moet pieken, werd koers gezet richting café de Beyerd, waar de bordspellen samen met de lokale politiek in discussie opgestapeld stonden. Er werd gediscussieerd, gelachen en vooral geleefd in een kamer vol geur, humor en drank. Fantastisch.
Met 18 graden buiten en een stevig fundament van gerstenat achter de kiezen betraden wij een kroeg waar het bier rijkelijk vloeide en de drie Hoefijzers uit eigen brouwerij gretig over de toog gingen. De biljarttafel moest volgens de aanwezigen vooral koud bespeeld worden en die wijsheid werd met overtuiging gedeeld met iedereen die te dichtbij kwam staan. De bittergarnituur bleek een uitstekend verzorgde ondersteuning van de avond. De Beyerd voelde iets commerciëler dan de gemiddelde bruine parel waar wij doorgaans neerstrijken, maar juist dat maakte het een mooie afwisseling binnen de route. Tussen de gesprekken door werd duidelijk dat er voldoende familiehistorie binnen de muren verscholen zat om alsnog dat warme kroeggevoel overeind te houden. Prachtig!
Waar de discussies langzaam veranderden in sterke verhalen en halve waarheden, werd het tijd om de avond zijn laatste hoofdstuk te geven.
De laatste halte van de avond bracht ons bij café de Haagsepoort. Buiten was het inmiddels afgekoeld naar zo’n 16 graden, maar binnen heerste nog altijd de temperatuur van saamhorigheid en gerstenat.
Achter de tap stond Johan, afkomstig uit Geldrop en voorzien van een arsenaal aan verhalen, humor en stralende lach. Exact het soort combinatie waar een familiekroeg op hoort te draaien. De Haagsepoort bleek al ongeveer vijftig jaar in handen van dezelfde familie en Johan zelf stond inmiddels tien jaar achter de tap.
Met een bierprijs van (maar) €2,95 werd het moeilijk om verstandig naar huis te keren. Er werd gelachen, gekletst en ondertussen verscheen er een typisch Bredaas borreltje op tafel die niet op onze rekening kwam te staan. De gesprekken werden losser, de stemmen luider en de avond kreeg langzaam het karakter van een herinnering die nog jaren terug zou komen aan de stamtafel.
Zo eindigde de eerste Sanseveria special zoals een goede dagtour hoort te eindigen. Met volle glazen, een lege portemonnee, een hoofd vol verhalen en de wetenschap dat Breda ons voor één dag volledig had opgenomen in haar bruine kroegenhart.
Aldus een trotse en zeer tevreden, Sociëteit Sanseveria!
Reactie plaatsen
Reacties