Café-Bar De Heksenketel 11-07-2026

Gepubliceerd op 30 oktober 2026 om 20:59

Fijne Sanseverianen,
Afgelopen zaterdag 11 juli trok ons gezelschap richting Tongelre, waar Café de Heksenketel al ruim een eeuw de wacht houdt op de hoek van een druk kruispunt.,Buiten raasde het verkeer onverminderd voort, maar eenmaal over de drempel maakte de hectiek plaats voor een gemoedelijke rust zoals alleen een echt buurtcafé die nog weet uit te stralen.

Fijne Sanseverianen,
Afgelopen zaterdag 11 juli trok ons gezelschap richting Tongelre, waar Café de Heksenketel al ruim een eeuw de wacht houdt op de hoek van een druk kruispunt. Buiten raasde het verkeer onverminderd voort, maar eenmaal over de drempel maakte de hectiek plaats voor een gemoedelijke rust zoals alleen een echt buurtcafé die nog weet uit te stralen.
Met twaalf Sanseverianen sterk, deels per taxi en deels op eigen gelegenheid, zochten wij verkoeling bij Karel. Dat bleek een betrekkelijk begrip, want waar de thermometer buiten de dertig graden aantikte, liep de temperatuur binnen minstens zo hard op dankzij een volle zaak, een goed gesprek en een tap die nauwelijks rust kreeg.
Aan de bar zaten enkele vaste gasten die het café al jarenlang kleur geven, terwijl het terras zich langzaam vulde met dorstigen die het hoofd koel probeerden te houden. Toen er wat plaatsen vrijkwamen, streken ook enkele Sanseverianen buiten neer. Een ventilator met fijne verneveling deed dapper zijn werk en maakte de Brabantse zomer zowaar enigszins draaglijk.
Karel bleek al tweeënveertig jaar de man achter de tap van dit inmiddels honderdeenentwintig jaar oude café. Een indrukwekkende staat van dienst die in alles merkbaar was. Een pilsje voor slechts € 2,80 gleed zonder omwegen vanuit de tap het glas in en ook voor de liefhebber van een stukje tabak was er nog altijd plaats in de Heksenketel. Karel had voor de zekerheid extra hulp geregeld voor deze avond, maar door rugklachten moest zij helaas voortijdig huiswaarts keren. Zonder morren zette Karel de avond voort alsof het de normaalste zaak van de wereld was.
Een bijzonder schouwspel bevond zich aan de overzijde van het kruispunt. Op een gebouw hing een grote klok met thermometer die doodleuk nul graden aanwees, terwijl de hitte van alle kanten op ons afkwam. Een stamgast wist te vertellen dat het display inmiddels al een half jaar op nul staat, nadat het daarvoor jarenlang hardnekkig veertien graden bleef aangeven. Blijkbaar kent niet iedere thermometer de seizoenen.
Later op de avond kreeg Sanseveriaan Ilse een unieke blik achter de schermen. Samen met Karel stond zij in de keuken om de snacks te bakken die vervolgens gul werden rondgedeeld onder de aanwezigen op het terras en in het café. Alsof zij er al jaren werkte kreeg zij ondertussen nog de nodige aanwijzingen en baktips van de meester zelf. Letterlijk en figuurlijk een kijkje in de keuken van de Heksenketel.
Zoals het een bezoek van Sociëteit Sanseveria betaamt, werd de avond afgesloten met de overhandiging van een welverdiende Sanseveria en de bijbehorende oorkonde. Karel ontving deze met zichtbaar plezier. Een warme kastelein, een eerlijk café en een avond die precies liet zien waarom dit soort zaken gekoesterd moeten worden.
Wij kijken terug op een prachtige zomeravond vol gezelligheid, koude glazen en warme verhalen. Karel, hartelijk dank voor de gastvrijheid. Wij hebben genoten.

 

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.